تو نمی دونی من چی کشيدم وقتی که گفتی تو رو نمی خوام

 باور ندارم که ديگه نيستی حالا تو رفتی من اينجا تنهام 

يه شوخی بود و يه غصه تلخ وقتی که گفتی تو رو نمی خوام

خيال می کردم می خوای بترسم شايد هنوزم باور نکردم

تو باور نکن هر کی بهت گفت پيشت می مونم پيشت می مونم

باورندارم که ديگه نيستی تا ته دنيا از تو می خونم

چشمای گريون دستای خسته دوری چشمات منو شکسته

رنگ اون چشات چشای سيات زنجير دلت دستامو بسته

شايد يه حسود چشممون زده بگو کي ما رو تنهايی ديده

ولی ميدونم تو آسمونا غصه ما رو يکی شنيده